آنچه ذهن و جسم شما در حال حاضر و در همه جا حس میکنید به عهده هورمون ها هستند.
اگر هم باردار هستید و از تغییرات جسمی و روحی ( خلقیات خود) در عجب هستید، فقط یک کلمه برای شما داریم و آن هورمون است.این هورمون های فوق العاده قدرتمند علاوه بر تاثیر بر خلق و خوی شما میتوانند بر موارد زیر تاثیر بگذارند.
• رشد و نمو .
• متابولیسم.
• عملکرد جنسی.
• تولید مثل.
هورمون ها نقش وسیعی در بارداری ایفا میکنند .همچنین به رشد کودک درون رحم شما کمک میکنند. هورمون ها ی خاصی رباط ها و مفاصل شما را برای زایمان آماده میکنند ، و همچنین میل جنسی شما را دچار نوسانات شدید میکنند.
هورمون های مهم و موثر در بارداری
مهم ترین هورمون هایی که در بارداری نقش دارند، شامل موارد زیر هستند.
استروژن.
از هورمون های اصلی زنان است که به رشد جنسی و از جمله رشد سینه ها کمک میکند و چرخه قاعدگی زنان را شروع و تنظیم میکند و به حفظ سلامت استخوان ها و کنترل سطح کلسترول کمک میکند.
استروژن نقش مهمی را در بارداری ایفا میکند ، ابتدا توسط تخمدان ها و بعد توسط جفت تولید میشود. در اوایل بارداری برای حمایت از کودک شما تا زمانی که جفت تحت کنترل قرار گیرد تولید میشود. استروژن به رشد اندام های کودک و عملکرد صحیح جفت کمک میکند. با این حال مسئول حالت تهوع و استفراغ بارداری به علت افزایش سریع در سه ماهه اول است.
در سه ماهه دوم بارداری استروژن به آماده سازی بدن شما برای شیردهی ، با رشد مجرا های شیری ، کمک میکنند. و رحم شما را قادر میسازد در زایمان به اکسی توسین پاسخ دهد.
هم چنین استروژن به بهبود تشکیل عروق خونی ، انتقال مواد غذایی به جنین هم کمک میکند. سطح استروژن در دوران بارداری افزایش پیدا میکند و در سه ماهه سوم به اوج خود میرسد.
این هورمون باعث جریان خون اضافی در پوست شده که باعث قرمزی و خارش پوست میشود. عامل گرفتگی بینی و هایپرپیگمانتاسیون نوک سینه و ملاسما ( ماسک حاملگی) صورت هم میباشد.
پروژسترون.
پروژسترون در اوایل بارداری برای حمایت از جنین شما تا زمانی که جفت کامل شود ، تولید میگردد ، و قبل از آن مدت کوتاهی پس از تخمک گذاری با کمک به لایه داخلی رحم برای لانه گزینی شروع به ترشح میکند.
باعث افزایش جریان خون در رحم و افزایش سایز آن میشود. ولی در کل در دوران بارداری افزایش فوق العاده ای پیدا میکند.
این هورمون با همکاری ریلاکسین عامل سوزش سر دل، ریفلاکس ، استفراغ و نفخ و یبوست هم می باشد.
مدتی بعد میتواند به رشد کودک کمک کند و تا زمان تولد نوزاد از تولید انبوه شیر جلوگیری میکند.
تقویت عضلات کف لگن را جهت آمادگی برای زایمان بر عهده دارد ، باعث شلی یا شل شدن رباط ها و مفاصل در سراسر بدن میشود.
و تقویت عضلات کف لگن را جهت آمادگی برای زایمان بر عهده دارد. با عث شلی یا شل شدن رباط ها و مفاصل در سراسر بدن می شود .
سطوح بالای پروژسترون باعث افزایش اندازه سا ختار های داخلی مانند حالب ها می شود که کلیه ها را به مثانه وصل می کند .
همچنین عامل تورم و خونریزی لثه ها ، شکننده
شدن پوست وحس تعریق درمادرا ن باردار اَست.
اکسی توسین
این هورمون توسط هیپوتالاموس ساخته میشود، و منقبض کننده عضله برای تحریک انقباضات زایمان است.
اکسی توسین درد حین زایمان را کاهش میدهد و دهانه رحم را تشویق میکند تا باز شود، و به برقراری لوشیا ( خونریزی پس از زایمان) جهت تخلیه کامل رحم و باز سازی مجدد آندومتر رحم کمک میکند. و نقش بسیار مهمی در تولید شیر و ایجاد پیوند عاطفی بین مادر و نوزاد ایفا میکند.
اگر زایمان شما روند کندی داشته باشد ، از نسخه مصنوعی این هورمون ( پینتوسین) جهت پیشبرد زایمان استفاده میشود.
پرولاکتین
این هورمون هم توسط غده هیپوفیز ساخته میشود. مشابه آن چه اکسی توسین انجام می دهد ، پرولاکتین هم در تولید شیر و هم بزرگ کردن سینه ها و هم در برقراری پیوند عاطفی بین مادر و نوزاد نقش مهمی بر عهده دارد .
همچنین عدد آدرنال را شارژ میکند که باعث رشد موهای جدید در قسمت هایی مثل شکم و زیر چانه میشود ، که معمولا ۶ ماه پس از زایمان از بین میروند.
ریلاکسین
این همان هورمونی است که رباط های شما را نرم تر میکند و به این معنی است که باید با ورزش های مناسب دوران بارداری به بدنتان کمک کنید ، تا دچار آسیب مفصلی و عضلانی نشود.
ریلاکسین بع نرم شدن و باز شدن دهانه رحم و لگن در طی زایمان کمک میکند.
HCG( گنادوتروپین جفتی انسانی)
HCGاز همان ابتدای بارداری برای حمایت از شما و جنین تان در خون ترشح میشود و بین ۷ تا ۱۲ هفته به اوج میرسد و هر دو روز یک بار دو برابر میشود.
در تست های بارداری حضور کافی این هورمون خود نشانه بارداری است.
تولید استروژن و پروژسترون را تقویت میکند.
البته بر روی سیستم ایمنی هم اثر میگذارد و شما را در برابر بیماریها به خصوص سر ماخوردگی و آنفلوانزا آسیب پذیر تر میکند.
HPL( لاکتوژن جفتی انسان)
این هورمون توسط جفت تولید میشود وبه کودک شما کمک میکند تا در دوران بارداری مواد مغذی مورد نیاز خود را دریافت کند.( با تنظیم متابولیسم بدنتان).
سینه ها را برای شیردهی و به خصوص تولید آغوز آماده میکند.
تصور میشود همین هورمون باعث مقاومت به انسولین در مادر باردار و در نتیجه دیابت بارداری میشود.
پروستاگلاندین.
به آماده سازی دهانه رحم برای زایمان کمک میکند.
هورمون محرک فولیکول ( FSH)
توسط غده هیپوفیز در مغز ساخته میشود و تخمدان ها را به سمت ساخت تخمک و استروژن هدایت میکند و به کنترل عادت ماهیانه کمک میکند .
نقش آنها در ایجاد بارداری شامل تحریک تخمک ها در تخمدان و افزایش تولید استروژن است.
جالب است بدانید که زمانی زنانی که دوقلو باردار هستند یا مادران بالای ۳۵ سال میزان FSH بیشتری تولید کرده اند.
هورمون لوتییز کننده( LH)
این هورمون هم توسط غده هیپوفیز هماهنگ میشود و سطح این هورمون درست قبل از تخم گذاری باعث آزاد شدن تخمک از تخمدان میشود .
تولید استروژن و پروژسترون را تحریک میکند.
سایر هورمون های بارداری:
اریترو پوئیتین : تنظیم تولید گلبول های قرمز خون.
کلسی تونین : تقویت استخوان سازی.
وازو پرسین : احتباس آب و مایعات و ایجاد ورم.
تیروکسین : هورمون تیروئیدی که مصرف اکسیژن مادر باردار را افزایش میدهد. تعامل با هورمون های رشد برای تنظیم و تحریک رشد جنین و رشد سیستم عصبی مرکزی نوزاد.
انسولین : کنترل متابولیسم غذاها توسط مادر و نوزاد.
آدرنوکورتیکوتیروپیک : کمک به بلوغ ریه جنین . ایجاد فراموشی و گیجی در بارداری ( مه مغزی ).
آندورفین : تحمل درد زایمان ، و ایجاد آرامش و شادی ( هورمون شادی طبیعی مغز)

هورمون ها و تغییرات در دوران بارداری
در حالی که از بسیاری جهات میتواند زمان شادی باشد، احتمالا در دوران بارداری خود از نظر عاطفی آسیب پذیر و افسرده خواهید شد. مهم نیست چقدر از بچه دار شدن هیجان زده هستید.
اگر فکر میکنید که احساس ناراحتی یا اضطراب زیادی دارید ، با پزشک ، ماما یا یکی از نزدیکان خود صحبت کنید .چنین احساسی در دوران بارداری نیز میتواند احتمال افسردگی پس از زایمان را در آینده افزایش دهد .
بارداری تغییرات مختلفی را در بدن ایجاد میکند.آنها میتوانند از تغییرات معمول و مورد انتظار مثل ورم تا تغییرات کمتر آشنا مثل تغییرات بینایی را ایجاد کنند.
زنان باردار با افزایش ناگهانی استروژن و پروژسترون و سایر هورمون ها روبه رو میشوند. این هورمون ها علاوه بر تغییر در حیات و جسم زن باردار باعث رشد جنین هم میشوند.
کل وضعیت بدن یک زن باردار تغییر میکند.
سینه ها بزرگتر و شکم حجم بیشتری پیدا میکند و خود این مسئله باعث انحنای پشت و تغییر مرکز ثقل به سمت جلو میشود که ممکن است منجر به تغییر در حس تعادل او شود.
هورمون های بارداری و ورزش
در حالی که هورمون های بارداری برای حفظ جنین نقش حیاتی دارند اما میتوانند ورزش را دشوارتر کنند . چون رباط ها شل تر هستند و زنان باردار ممکن است در معرض خطر بیشتری برای رگ به رگ شدن و کشیدگی مچ پا یا زانو باشند.